dagboek van een chauffeur
Dagboek van een chauffeur

DAGBOEK VAN EEN CHAUFFEUR

ritverslag week 2, maandag 10-01-2022

Deze week in ‘dagboek van een chauffeur’ neem ik jullie mee op een rit voor een grote internationale winkelketen en laad ik agrarische producten. Deze rit is zeker geen straf, want ik maak veel kilometers en heb weinig stops. Maar ik loop ook tegen de uitdagingen aan van de stadsdistributie. Lees mee in blog nr. 2.

Een koude maandagochtend
Het is een paar graden onder nul als ik om 04.45 uur mijn vrachtwagen start. Eerst moet ik de auto een tijdje warmdraaien, want de ramen zijn bevroren. Tijdens het warmdraaien heb ik de tijd om de ritlijst in te vullen. Deze lijst is bedoeld voor de administratie. Hiermee wordt het aantal gereden kilometers en de gewerkte uren bijgehouden. Na een tijdje zijn mijn ramen ontdooid en kan ik wegrijden uit het parkeervak. In het donker ga ik op zoek naar de oplegger die ik meekrijg voor deze rit. Alle trailers zijn voorzien van een nummer op de voorzijde. Dit nummer correspondeert met jouw rit van de dag. De trailers worden ’s nachts geladen door de magazijnmedewerkers. De trailer heb ik snel gevonden. Ik koppel de trailer aan en controleer de lading. Als chauffeur wil je zeker niet de fout maken om met een lege of verkeerd geladen oplegger weg te rijden. De trailer is dit keer geladen met lege pallets die bestemd zijn voor een distributiecentrum in Etten-Leur. Vanaf Apeldoorn is dit ongeveer twee uur rijden, dus ik kan lekker een stuk rijden.

Omkoppelen
In Etten-Leur meld ik mij bij de portier. Ik overhandig hem twee referentienummers. Eén nummer om de lege pallets te lossen en een nummer om een nieuwe rit te laden. Alles blijkt in orde en ik mag doorrijden om mij te melden bij de logistieke afdeling. Ik meld mij bij de dame achter het loket. Zij weet al wat ik kom doen en geeft mij de instructie om de trailer, geladen met lege pallets, op de parkeerplaats af te koppelen. Hierna mag ik een volle trailer aankoppelen. Deze staat iets verderop op het terrein. Als het span weer compleet is, meld ik mijzelf weer bij de dame en ontvang twee vrachtbrieven. Deze rit gaat naar Apeldoorn en Zwolle. Ik neem eerst een korte koffiepauze van 15 minuten om lekker fris op pad te gaan.

Lossen
Na iets meer dan twee uur rijden ben ik weer terug in Apeldoorn. Het lossen gaat lekker snel en binnen een half uur ben ik gelost. Wel heb ik inmiddels bijna 4,5 uur gereden en dus is het tijd voor een verplichte pauze. Chauffeurs moet zich houden aan de rij- en rusttijden. Na 4,5 uur moet ik 45 minuten rust nemen. Dit mag ook gesplitst worden in 15 minuten en 30 minuten. Omdat ik in Etten-Leur een korte pauze heb genomen van een kwartier, volstaat nu een pauze van 30 minuten. Met de tachograaf weer op nul, zet ik koers naar Zwolle.

“Ik heb al duizend keer gebeld met het distributiecentrum dat ze de pallets niet zo hoog moeten stapelen”

In Zwolle moet ik lossen in het centrum. Hier kan ik mijn stuurmanskunsten laten zien, want de losplek is krap opgezet. Ik moet achterwaarts tussen twee gebouwen manoeuvreren. En zoals in iedere binnenstad staat het hier vol met fietsen. Ik moet er een paar aan de kant zetten om ruimte te creëren. Je zou toch verwachten dat het rustig is in coronatijd, maar helaas. Ook blijken een aantal pallets te hoog voor de deur van het magazijn. De medewerker van de winkel reageert nogal bot en vertelt dat ze al duizend keer gebeld heeft met het distributiecentrum om te zeggen dat de pallets niet zo hoog gestapeld moeten worden. Er volgt nog een klaagzang over het overstapelen en personeelstekort, maar ik luister eerlijk gezegd maar half. Ik heb geen enkele invloed op het verpakkingsproces. En het hele losproces verloopt best soepel, want na 20 minuutjes staat alles op zijn plek.

Lossen in de binnenstad van Zwolle

Laden
In Dronten mag ik mijn auto weer opnieuw vol maken. Hier moet ik laden bij een groothandel in agrarische producten. Ik meld me bij de jongeman in het magazijn. Dit is een vaste klant en hij weet al precies wat ik kom doen. Ik zet mijn vrachtwagen voor het laaddock en zij doen de rest.

Deze spullen breng ik naar onze loods in Apeldoorn. Hier worden de goederen verdeeld en gesorteerd, zodat ze weer verder kunnen in het logistieke proces. Wat is de logistieke sector toch prachtig!

Jarno van den Noort is vachtwagenchauffeur bij GVT Transport en Logistiek in Apeldoorn. Daarnaast is hij dichter, blogger en tekstschrijver.

Meer weten over stadsdistributie? Lees hier mijn blog Supermarktdistributie? Zo ziet dit werk eruit! – Blog De Rijdende Dichter

Delen?

Laat een antwoord achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.